...باز دوچرخه ام رو رو هم کردم و باز رکاب زدم...

خوشحالم

همیشه خوشحال باشین

((غیر منتظرانه))                                                                       from conoda.

سلام.                                                              marco  & stephanie

 چهارشنبه بود ۱۱/۸/۱۳۸۴ در مغازه دوستم بودم که یکی از دوستانم من رو دید و گفت حسین دو دوچرخه سوار خارجی تو صف نانوایی ایستادن .من با عجله رفتم خونه دوچرخه رو بردارم تا برم ببینمشون اما دوچرخه نبود آخه داداشم باهاش رفته بود بیرون.خوب از شانس خوبم یکی از دوستان دوچرخه سوارم رو دیدم بهش گفتم برو دم نان سنگکی ببین دوتا دوچرخه سوار هستن یا نه.رفت و با زبون بی زبونی آنها رو آورد پیش من در مغازه بعد از حرف زدن برای خوردن غذا من همراشون رفتم تو کبابی دوستم. بعد از خوردن غذاشون من اونا رو دعوت کردم خونه اونها هم پذیرفتن.بعد با هم رفتیم خونه با نشون دادن راه و پذیرایی از آنها ساعت ۱۵:۳۰ من به همراه آنها با سوی شیراز راه افتادیم.شب رو در مسجد سورمق که ۴۵ کیلومتری ابرکوه هست ایستادیم.صبح روز بعد ساعت ۷:۰۰به سوی شهر صفا شهر که ۶۰ کیلومتری سورمق بود سه تایی راه افتادیم.ظهر ساعت۱۲:۳۵ بعد از گذراندن راهی سخت با استراحتی توپ در منزل دامادمان که کسی هم نبود  رفع کردیم گرسنگی رو.

ظهر رو استراحت کردیم بعد از ظهر به نظافت شخصی رو کردیم و به گردش در شهر.شب رو سه تایی گذروندیم و فرداش یعنی۱۳/۸/۱۳۸۴صبح ساعت ۷:۳۰ من آن دو زوج که برای گذروندن ماه عسلشون به گردش دور دنیا اومده بودن به راهشون هدایت کردم و خودم رو به ابرکوه سرازیر شدم..

((حال گیری))

ok بعد از گذروندن ۱۶ کیلومتر از راه تو سازیری (گردنه کولی کش)با سرعت ۶۵ کیلومتر میومدم پایین که یک مرتبه صدایی مهیب ةمد تیوپ جلو پکیده شد بعد لاستسکم از توی تایر در اومد. لاستیک پاره شد و من توی این گردنه روز عید فطر تنها مانده بودم.به یاری خودا یک مسلمون که با موتور میرفت بره کربلا من رو با هزار دنگ و فنگ رسووند  به سورمق.خدا عمرش بده بعد هم از سورمق با یک سواری اوومدم خونه .

ولی تجربه بود 

روز ۱۸/۱۲/۱۳۸۴ با گذراندن۱۵۵ شهر و روستا و طی ۳۵ روز رکاب زدن به امید ............. حرکت میکنم و موفق میشوم. مسیر جدید ۳۰۵۵ کیلومتر.

بعد از این هم سال ۱۳۹۲ با یاری خدا رو به سوی جهانگردی