سلام به همگی شرمنده ام از نبودنم میان جمع وبلاگیتون.من یه سفر یک هفته ای به استان فارس داشتم..خوب بالاخره روزهای خدمت سربازی ما هم فرا رسیده.آماده به اعزام هستم اما کد من مازاد هست و بی خبرم از مکان آموزشیم.تو این چند ماهه اتفاقهایی بسیار جالب برای دوستانم و خودم افتاده که نتونستم اونارو براتون نمایش بدم.امیدوارم که هر کجا که هستین شاد و پیروز و موفق وسر بلند باشین.همیشه در سفرهاتون به یاد من باشین.(همیشه)امیدوارم به آرزوهای دوچرخه ایتون برسین.منو دعا کنین.دوست دارم وقتی بر میگردم دوستای جدیدی رو بهم معرفی کنید.برام سخت نیست دوران سربازی چون که پی این چیزارو به خودم از قبل مالیده بودم.طولانی ترین سفرم همین سفر هست که میرم 18 ماه خدمت به پرچم نظام مقدس جمهوری اسلامی.دلم برای همتون تنگ میشه.برای تو نسیم و جعفر.زهرهجان.سعید.یاشار.مریم.محمد.علی و زنبش. به یاد مرحوم محسن سنایی که در دوران سربازی بهش زنگ میزدم تا میومد جواب بده 5 دقیقه تو سالن راه میرفت تا به تلفن برسه..وووووووبسیاری دیگر از دوستان همیشه به یاد ماندنی عزیز.همتون .........................دیگه نمیتونم بنویسم.عکسارو ببینید خودتون میفهمید.